XXI wiek. Wschodnia Polska.

Tak oto wygląda Polska C. Niezależnie od tego co mówią politycy, co deklarują partie tak jest i będzie.

Nieważne co mówią poszczególne partie. Nie liczy się to co mówią Niezależnie od tego, czy w Sejmie będą przedstawiciele tej czy innej partii, czy będzie większy czy mniejszy socjalizm w kraju - takie obrazki będą się pojawiały. Bo czy zależy nam na dobrym pokazaniu samych siebie. Na dobrej autoprezentacji. Cechuje nas bylejakość. Byle jak, byle kiedy, byle z kim. Byle do przodu. Jednak to dziwne "parcie do przodu" w większości przypadków jest de facto cofaniem się w tył. Cechuje nas zaściankowe traktowanie samych siebie. Jeden drugiemu skoczyłby do gardła, tylko po to, aby poczuć sie lepiej. Tylko po to, aby być przez chwilę lepszym, fajniejszym, mądrzejszym. Jeżeli ktokolwiek się wybija ponad przeciętność wówczas jest traktowany jako odmieniec, wariat, świr, przygłup.

Ciężko nam przyznać się do własnych błędów. Ot. Chcemy być niezawodni, nieomylni, wspaniałomyślni. Bardzo rzadko mówimy: "Tak stary, miałeś rację", "Gratuluję, udało Ci się". Zwykle łatwiej nam przechodzi "Ten (wulg1, wulg2, wulg3), widziałeś co ten (wulg4) zrobił".

Lubimy czy wręcz uwielbiamy być w czymś omnibusami. Tanim nakładem pracy chcemy mieć wiele. Często się zniechęcamy. Nie potrafimy myślami wybiegać dalej niż na tydzień do przodu. Brak nam umiejętności planowania dłuższego czasu niż miesiąc. Plan rozwoju musimy mieć narzucony, a i tak "nie pasuje on nam". Ci którzy wychylają się ponad przeciętność i chcą coś sami robić - są automatycznie na straconej pozycji.

Pisałem te słowa patrząc się trochę i na swoją osobę. Jednak ostatni czas pokazał mi jedną sprawę. Ci któzy wierzą we własne siły i we własny "sukces" mogą zrobić wiele. Zamiast marudzić nad własnym losem czy też tym co się stało, co mnie "spotkało" - wolę działać i być aktywny niż zamknąć się w sobie i pier...lić jak to zostałem przez los skrzywdzony.